คู่มืออพยพฉบับ ศปภ. (ไทยโพสต์)
เมื่อวันศุกร์ ศูนย์ปฏิบัติการช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัย (ศปภ.) ได้ออกคำแนะนำการปฏิบัติในการอพยพไปศูนย์พักพิงชั่วคราว สำหรับผู้ประสบอุทกภัยในกรุงเทพมหานคร (กทม.) ดังนี้
1. การจัดเตรียมสัมภาระติดตัวที่จำเป็นไว้ให้พร้อมเดินทางไปศูนย์พักพิงชั่วคราว1.1 บัตรประชาชนหรือเอกสารแสดงตน เพื่อนำไปใช้ลงทะเบียนเมื่อเดินทางไปถึงศูนย์พักพิงชั่วคราว
1.2 ยารักษาโรคประจำตัว และจดบันทึกชื่อยาไว้ เพื่อแจ้งให้แพทย์ประจำศูนย์พักพิงชั่วคราวทราบ
1.3 ไฟฉายขนาดเล็กพร้อมถ่านไฟฉาย เพื่อใช้นำทางในเวลากลางคืนไปยังจุดนัดพบขั้นต้น หรือใช้ส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือ (ใช้สัญญาณนกหวีดแทนได้)
1.4 กรณีผู้ประสบอุทกภัยต้องการอยู่อาศัยที่เดิม ให้ส่งแผนผังแสดงที่พักอาศัย รายชื่อ อายุ จำนวน และหมายเลขโทรศัพท์ ฝากไว้กับหัวหน้าชุมชนหรือหัวหน้ากลุ่ม เพื่อสะดวกในการเข้ามาช่วยเหลือในภายหลัง
1.5 หากมีเด็กหรือคนชราเดินทางร่วมไปด้วย ควรเตรียมน้ำดื่มและขนมขบเคี้ยวไว้แก้หิว เพราะต้องเดินทางไกลพอสมควร
1.6 สิ่งของที่จะเสียหายเมื่อถูกน้ำ ให้ใส่ไว้ในถุงพลาสติกแล้วรัดยางป้องกันน้ำเข้า
1.7 สิ่งของทั้งหมดควรบรรจุไว้ในกระเป๋าสะพายหรือภาชนะที่สามารถถือไปโดยง่าย
2. การเดินทางไปยังจุดนัดพบขั้นต้น2.1 กำหนดชื่อกลุ่มให้เรียกได้ง่ายเพื่อให้รู้กันเองในกลุ่ม
2.2 กำหนดหัวหน้ากลุ่ม ซึ่งควรเป็นคนแข็งแรงที่สุดในกลุ่มหรือไม่มีภาระที่ต้องดูแลเด็กหรือคนชรา และควรอยู่ใกล้จุดนัดพบขั้นต้น เพราะต้องเป็นคนคอยดูแลผู้ประสบอุทกภัยในกลุ่มของตน เพิ่มภาระจากการที่ต้องดูแลตนเองและครอบครัว
2.3 หัวหน้ากลุ่มต้องจัดทำบัญชีรายชื่อของผู้ที่ต้องการอพยพและผู้ที่ต้องการอยู่ที่เดิม รวมทั้งผู้พิการที่ไม่สามารถช่วยตัวเองได้ไว้ตั้งแต่บัดนี้ จำนวนอย่างน้อย 4 ชุด แล้วนำไปใช้ตรวจสอบความถูกต้องในขั้นการซักซ้อม
2.4 ให้กำหนดผู้แจ้งเหตุที่ควรเป็นผู้มีสุขภาพดี และอยู่ย่านกลางของชุมชนเพื่อให้สัญญาณแจ้งการเริ่มต้นอพยพ เช่น ตีระฆัง ตีกลอง หรือออกเสียงตามสาย เป็นต้น
2.5 ให้ทุกคนในกลุ่มติดตามข่าวสารทางสื่อ เมื่อคนใดทราบข่าวการแจ้งให้อพยพก็ให้รีบแจ้งให้ผู้แจ้งเหตุเพื่อให้สัญญาณอพยพต่อไป
2.6 หัวหน้ากลุ่มควรมีนกหวีดเพื่อใช้เป่าสัญญาณให้คนในกลุ่มทราบที่ตั้งของจุดนัดพบขั้นต้น หรือใช้บอกเหตุ
2.7 ผู้ประสบอุทกภัยในกลุ่ม หากต้องการอยู่ที่เดิม ให้ส่งข้อมูล ในข้อ 1.4 ให้หัวหน้ากลุ่มไว้ตั้งแต่ขั้นตอนการซักซ้อม โดยให้ทุกคนในกลุ่มติดตามข่าวสารทางสื่อ
2.8 หัวหน้ากลุ่มต้องตรวจสอบยอดผู้ประสบอุทกภัยในกลุ่มของตน แล้วแจ้งให้ผู้ประสานงานฝ่ายทหารทราบ ตามที่ได้ตกลงกันไว้แล้วในขั้นการซักซ้อม เพื่อจัดยานพาหนะที่เหมาะสมมาขนส่งไปยังพื้นที่รวบรวมผู้ประสบภัย
3. การปฏิบัติ ณ จุดนัดพบขั้นต้น3.1 เมื่อยานพาหนะฝ่ายทหารมาถึงจุดนัดพบขั้นต้น ให้หัวหน้ากลุ่มแจ้งชื่อกลุ่มของตนพร้อมยอดคนในกลุ่มที่จะขนย้ายทั้งหมด แล้วส่งบัญชีรายชื่อให้ผู้ควบคุมยานพาหนะของฝ่ายทหาร จำนวน 3 ชุด (หัวหน้ากลุ่มเก็บไว้ 1 ชุด)
3.2 ให้เด็ก สตรี และคนชราไปก่อน โดยต้องมีคนใกล้ชิดไปพร้อมกัน เพื่อคอยดูแลเมื่อไปถึงพื้นที่รวบรวมผู้ประสบภัย ซึ่งควรกำหนดลำดับก่อนหลังไว้ในบัญชีรายชื่อ ในข้อ 2.3 หัวหน้ากลุ่มเป็นรายชื่อสุดท้าย
3.3 เมื่อยานพาหนะของฝ่ายทหารมาถึงจุดนัดพบขั้นต้น ให้หัวหน้ากลุ่มส่งบัญชีรายชื่อจำนวน 1 ชุด ให้ผู้ควบคุมยานพาหนะของฝ่ายทหาร โดยจะเรียกชื่อกลุ่มก่อน จากนั้นจะขานชื่อตามลำดับก่อนหลัง ผู้ขานชื่อแล้วจึงให้ขึ้นยานพาหนะ เพื่อเป็นการตรวจยอดของฝ่ายทหาร หัวหน้ากลุ่มจะขึ้นยานพาหนะเป็นคนสุดท้ายของกลุ่ม
4.การปฏิบัติ ณ พื้นที่รวบรวมผู้ประสบภัย4.1 ผู้ควบคุมยานพาหนะของฝ่ายทหารแจ้งชื่อกลุ่มและยอดผู้ประสบอุทกภัยที่นำมาส่งยังพื้นที่รวบรวมผู้ประสบภัย พร้อมกับส่งบัญชีรายชื่อจำนวน 2 ชุด ให้กับผู้ประสานงานฝ่ายพลเรือน ณ พื้นที่รวบรวมผู้ประสบภัย (ฝ่ายทหารเก็บไว้เป็นหลักฐาน 1 ชุด) เพื่อใช้ในการสอบทานบัญชีรายชื่อกับหัวหน้ากลุ่ม (เมื่อได้เดินทางมาถึงยังพื้นที่รวบรวมผู้ประสบภัย) และใช้ตรวจทานยอดผู้ประสบอุทกภัย
เมื่อครบถ้วนตามบัญชีรายชื่อแล้ว ผู้ประสานงานฝ่ายพลเรือนนำไปส่งขึ้นรถของฝ่ายพลเรือน โดยแจ้งชื่อกลุ่มและยอดผู้ประสบอุทกภัย พร้อมกับส่งบัญชีรายชื่อ จำนวน 1 ชุด ให้กับผู้ควบคุมรถของฝ่ายพลเรือน (ผู้ประสานงานฝ่ายพลเรือน เก็บไว้เป็นหลักฐาน 1 ชุด) เพื่อจัดยานพาหนะขนส่งผู้ประสบอุทกภัยไปยังศูนย์พักพิงชั่วคราวตามที่ได้กำหนดไว้แล้ว
4.2 ผู้ควบคุมรถฝ่ายพลเรือน เรียกชื่อกลุ่ม แล้วขานชื่อของผู้ประสบอุทกภัยเพื่อตรวจสอบยอดผู้ประสบอุทกภัยว่าถูกต้องตรงตามยอดในบัญชีรายชื่อ แล้วจึงออกรถนำไปส่งยังศูนย์พักพิงชั่วคราวตามที่กำหนดไว้ กรณีที่กลุ่มผู้ประสบอุทกภัยขึ้นรถไม่หมดในคันเดียว ให้ฝากไว้กับรถคันต่อไป โดยแจ้งชื่อกลุ่มและยอดให้กับผู้ควบคุมรถคันต่อไปทราบ (เพื่อให้ผู้ควบคุมรถที่ฝากไว้ใช้คุมยอดผู้ประสบอุทกภัยในรถของตน)
4.3 เจ้าหน้าที่รัฐควรจัดสิ่งอำนวยความสะดวกให้กับผู้ประสบอุทกภัยในระหว่างรอคอยการขนส่งไปยังศูนย์พักพิงชั่วคราว เช่น อาหาร เครื่องดื่ม การรักษาพยาบาล
5.การปฏิบัติ ณ ศูนย์พักพิงชั่วคราว5.1 ผู้ควบคุมรถของฝ่ายพลเรือน นำบัญชีรายชื่อของผู้ประสบอุทกภัยที่มีอยู่ 1 ชุด ให้กับหัวหน้าศูนย์พักพิงชั่วคราว
5.2 หัวหน้าศูนย์พักพิงชั่วคราว เรียกชื่อกลุ่มและขานชื่อผู้ประสบอุทกภัยเพื่อตรวจยอด และตรวจทานกับหัวหน้ากลุ่มอีกครั้ง หากไม่ถูกต้องตรงกันอาจมีการพลัดหลง ให้ตรวจสอบไปยังผู้ประสานงานฝ่ายทหาร เพื่อค้นหาผู้ประสบอุทกภัยที่พลัดหลง
5.3 การดำเนินการตามกระบวนงานในศูนย์พักพิงชั่วคราวตามคู่มือการบริหารจัดการศูนย์พักพิงชั่วคราว ได้แก่ การตรวจสภาพผู้อพยพ การลงทะเบียน การแยกประเภทผู้อพยพตามความเสี่ยง การนำเข้าที่พัก การให้คำแนะนำกฎ ระเบียบ การนำผู้อพยพทำกิจกรรม จนถึงการอพยพกลับสู่ถิ่นฐานเดิมเมื่อสถานการณ์คืนสู่ปกติ และการปิดศูนย์พักพิงชั่วคราว (ผู้ประสบอุทกภัยจะมีสถานะเป็นผู้อพยพ)
ขอขอบคุณข้อมูลจาก
